Çocukken ne zaman babaanneme insem can sıkıntısından bu oyunu oynardım. Hatta olayı ileri götürüp babaannemi de dahil ederdim buna, sanki normalde yalnızken kendisi hiç oynamıyomus gibi :) Bi piyon o alırdı, bi piyon ben alırdım. En son hamleyi kimin yaptıgını önemsemeden iyi sonuç çıktıysa kendime, kötü sonuç çıktıysa babaanneme yamardım hemen :) Tek çocuk oldugumun farkında degildim, ama küçükken bu denli bencil ve sımarıktım.
Az önce Facebook'ta gördüm solo testi, alakasız bi sayfada. Aklıma neler neler geldi, bilemezsiniz :)
Hayatımın çesitli evrelerinde, basımdan geçen çesitli olaylarda bu skaladaki 9 sıfatın her birini ayrı ayrı giydim çıkardım durdum. Küçükken bilginle normal arasında gidip gelirdim, ilkokula basladıktan sonra kurnaz ile aptal arasında gidip geldim. Lisedeyken çıtayı yükseltip bilgin ile basarılı arasında oynadım. Üniversite hayatıma bilgin sıfatıyla baslayıp aptal ile son verdim sanırım. Simdilerdeyse aptal ile zeki arasında yer degistirip duruyorum, ancak son eldeki piyon sayımı 6nın altına düsürmek çok zorlasmaya basladı. Tek piyon bırakacagım günleri yasamak istiyorum artık. Geçmisteki dogal deseni örnek alıp bu olumsuz durumdan çıkıp güzel seyler yasamak istiyorum yine. Iyi-kötü-iyi-kötü seklinde yasadım geçmis 25 yılı, sıra "iyi"de yine. Gelsin o gün, lütfen!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder