bi beklenti icine girmek ne kadar yanlissa en az o kadar beklenti icindeyim. hayal kurmak ne kadar saçma ve gereksizse o kadar hayal kuruyorum ona dair. icinden gectigim sacmasapan donemin farkinda da o yuzden mi kaciyor, yoksa ona olan duygularimi salak gibi acikca dile getirdigimden mi kaciyor, yoksa aslinda kacan eden yok da tum bunlari gotumden mi uyduruyorum? bilmiyorum.


can sikintim iliklerimi kemirmeye basladi. bosluk hissi 3,5 yildir devam ediyor. askerlige gitmek istemiyorum ama nisan'da gitmek zorundaymisim gibi gormeye basladim artik. 2011 guzel bi yil olsun diyodum surekli, guzel basladi oyle de devam etsin diyodum. ama su an mutsuzum. bi hayli mutsuzum.


ne yapacagimi bilemez haldeyim. karisiklik, karmasiklik, bosluk, tembellik, ayrangonulluluk... bunlar benim iste. gecsin diye ugrasiyorum kendimce, ama henuz bi etkisi olmadi. hala ayni ben.


iyi degilim.